Çözüme ulaşmak dürtüsü telaşlı haliyle sardığı zaman insanı, doğrunun varlığı yapılması gerekenin önüne geçebilmekte. Buradaki göz açıklığı doğru ile eylemin yerindeliğinin farkı hikmette açığa çıkacaktır. Zaman zaman hikmetin afaki boyutu öyle raddeye gelebilmekteki bilinçte bulunan durağan bilgi bir çözüm olmuyor. Doğrunun düzeyine yükselse bile bir olay, doğruluğunun meşruluğunu alamaz. Velev ki doğruluğunda o konu için meşruluğunu bulsa da bu doğrultu başka doğruları da talep etmeye devam edecektir. Dinamik olaylar karşısında doğruluk, başlı başına bir nihayete ulaştırmıyor. İnsanlık peygamberini arıyor. Kimse farkında değil.